23 เม.ย. 68 ควรจะเป็น “ดีลระดับชาติ” ระหว่างไทยกับสหรัฐฯ แต่กลับกลายเป็น “วันเงียบ ๆ ที่ไม่มีการเจรจาเกิดขึ้นจริง”
นายกรัฐมนตรี แพทองธาร ชินวัตร เคยประกาศไว้อย่างมั่นใจว่า “ไทยจะเจรจากับสหรัฐฯ วันที่ 23 เมษายนนี้”
แต่เมื่อใกล้ถึงวันจริง…ไม่มีโต๊ะเจรจา ไม่มีแม้แต่ “วันนัดหมายที่ยืนยันอย่างเป็นทางการ”
⸻
เมื่อรัฐมนตรีต้องยกเลิกใบลา เพราะไม่มีที่ให้ไป
• นายพิชัย นริพทะพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ยกเลิกการเดินทางไปสหรัฐฯ และกลับมานั่งประชุม ครม. ตามปกติ
• นายพิชัย ชุณหวชิร รองนายกฯ และหัวหน้าทีมเจรจาเศรษฐกิจ ก็ยัง “ไร้กำหนดนัด” กับรัฐบาลสหรัฐฯ เช่นกัน
• แหล่งข่าวยืนยันว่า การเจรจาไทย-สหรัฐฯ ยังไม่ได้รับการคอนเฟิร์ม และถูก “เลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด”
⸻
นี่คือปัญหาชั่วคราว…หรือสัญญาณว่าประเทศไทยกำลังถูกเมิน?
• ถ้าเราคือผู้ขอเจรจา แล้วอีกฝ่ายไม่ให้คิว — แปลว่าเราไม่สำคัญพอในสมรภูมินี้ใช่ไหม?
• ถ้าเราวางตารางเอง แล้วยัง “หน้าแตก” แบบนี้ — นี่คือความผิดพลาดทางการทูตหรือไม่?
⸻
ในขณะที่คนอื่นเดินเกม…ไทยยังรอแสงไฟบนเวที
• สิงคโปร์เจรจาเชิงรุก พร้อมแนวนโยบายหนุนเทคโนโลยี-อุตสาหกรรม
• เวียดนามออกแถลงการณ์ชัด ไม่ยอมให้ภาษีทรัมป์ทำลายห่วงโซ่อุปทาน
• ไทย…รอวันนัดที่ยังมาไม่ถึง
⸻
นี่ไม่ใช่แค่ “ดีลที่เลื่อน” แต่นี่คือ “ศักดิ์ศรีของรัฐไทย”
รัฐบาลจะอธิบายกับประชาชนอย่างไร?
เมื่อคำประกาศอย่างเป็นทางการ “ล้มไม่เป็นท่า”
และไม่มีความคืบหน้าเป็นรูปธรรม
ถ้าเราจะต่อรอง เราต้องรู้สถานะตัวเองก่อน
และถ้ายังไม่ชัวร์ — อย่าประกาศก่อนว่าเราจะไป
สิ่งที่สะท้อนจากปรากฏการณ์นี้
ไม่ใช่แค่การ “ถูกเท” แต่คือคำถามถึง
“ภาวะผู้นำ” ที่ “แพทองธาร” ยังตามหาไม่เจอ
บางครั้งภัยคุกคามทางเศรษฐกิจ
ไม่ได้มาจากศัตรูภายนอก
แต่เกิดจากความไร้แผนของตัวเอง
⸻
